Een ding weten wij zeker: de aarde behoort niet aan de mens. De mens behoort aan de aarde. Zo weten wij ook: alles is met elkaar verbonden; zoals het bloed de leden van een familie verenigt. Tussen alles bestaat een verband. Wat de aarde overkomt, overkomt haar kinderen. Het web van het leven is niet door de mens geweven, het is er slechts een draadje in. Wat hij het web aandoet, doet hij ook zichzelf aan.

SEATTLE (stamhoofd van de Duwamish-indianen in zijn toespraak van 1854)

Vanmorgen heb ik het boek ‘Worden Wij Wakker’ van Marcel Messing uitgelezen. Pittig om doorheen te komen omdat het boek bol staat met allerlei feiten wat voor mij niet prettig leest. Een boek dat gaat over onze technologiĆ«n, hoe vergevorderd die zijn en dat we in de toekomst wel eens gechipt kunnen gaan worden (met of zonder ons medeweten) via een grootschalige vaccinatiecampagne. Kleine bolletjes vol nanotechnologie wordt in onze bloedbaan gespoten, hechten zich ergens in ons lichaam aan een bloedvaatje en zo kunnen wij als mensen gecontroleerd en gedomineerd worden. En dat alles voor jawel… onze eigen veiligheid!

Deze plannen zijn er echt en in het diepste geheim wordt er al volop mee getest en ook wij worden langzaam voorbereid, zonder dat we het in de gaten hebben, stapje voor stapje. Onze huisdieren zijn al gechipt en sinds nog niet zo’n hele lange tijd moet je je vingerafdruk afgeven in ruil voor een paspoort. Langzaam aan worden er allerlei gegevens over je verzamelt en jawel…. voor je eigen veiligheid! Want, als je niets te verbergen hebt dan kan het ook geen kwaad, toch?

Ik ben er fel op tegen, want al die mooie praatjes over ‘voor onze veiligheid’ verbloemen de echte plannen die er gesmeed worden, en welke dat dat zijn kan je lezen in het boek Worden Wij Wakker.